جملات زیبای عاشقانه.شعرهای عاشقانه.جملات دلتنگی.شعرهای دلتنگی.شعرهای عاشقانه احساسی 3
هیچ مهم نیست
گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست
بین من و عشق تو ولی فاصله ای نیست
گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن
گفتی که نه باید بروم حوصله ای نیست
گفتی که کمی فکر خودم باشم و ان وقت
جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نیست
رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت
بگذار بسوزد دل من مسئله ای نیست
داد از غم تنهایی
ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی
دل بی تو به جان آمد وقت است که باز آیی
دائم گل این بستان شاداب نمی ماند
دریاب ضعیفان را در وقت تنهایی
روزی
روزی که دلم پیش دلت بود گرو
دستان مرا سخت فشردی که نرو
روزی که دلت به دیگری مایل شد
کفشان مرا جفت نمودی که برو
عشق یعنی
عشق یعنی مستی و دیوانگی /عشق یعنی در جهان بیگانگی
عشق یعنی شب نخفتن تا سحر/عشق یعنی سجده با چشمان تر
عشق یعنی در جهان رسوا شدن/عشق یعنی اشک حسرت ریختن
عشق یعنی لحظه های التهاب / عشق یعنی لحظه های ناب ناب
دار فنا
خوشا روزی که خود را بر سر دار فنا بینم
خودم را در بلندی عالمی را زیر پا بینم
نمیخواهم کسی با یار من هرگز سخن گوید
اگر چه قاصد من باشد و پیغام من گوید
نمیخواهم به قبرستان رود آن یار دلبندم
که شاید مرده ای برخیزد و با او سخن گوید
طلب دل
سالها دل طلب روی تو از ما میکرد / چون صدف در عطش عشق تقلا میکرد
واعظی کو همه را پند بهشتی میداد/بنده عشق تو بود و همه حاشا میکرد
بت پرستان همه درخاک تو سرمیبردند/این چه کفریست که بیگانه تمنا میکرد
عمر ما از غم هجران به سر آمد هیهات / کاش میبود حکیمی که مداوا میکرد
کشته ی روی تو هستیم در این کوی خراب/که رخت زنده کند آنچه مسیحا میکرد.
انتقام
تا گرم آغوشت شدم چه زود فراموشت شدم
تقصیر تو نبود خودم باری روی دوشت شدم
کاشکی دلت بهم میگفت نقشه قلبم رو داره
هرکی زدورفت وشکست یه روزیه جاکم میاره
موندن و سوختن و ساختن همه یادگار عشقه
انتقام از تو گرفتن کار من نیست کار عشقه
عشق چیست؟
از دریا پرسیدن عشق چیست؟گفت:خشکیدن...
از گل پرسیدن عشق چیست؟گفت:پرپر شدن...
از زمین پرسیدن عشق چیست؟گفت:لرزیدن...
از آسمون پرسیدن عشق چیست؟گفت:باریدن...
از انسان پرسیدن عشق چیست؟ناگهان از درونش گفت:جدایی...
ولی اگر از من بپرسند عشق چیست؟ میگویم:تنهایی
وای به حال دگران
از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران
رفتم از کوی تو لیکن عقبت سر نگران
ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی
تو بمان با دگران وای به حال دگران
رفت که رفت
گل رفت !گلی که دل سرایش کردم/ او رفت !کسی که جان فدایش کردم.
گرش دیدید بگویید ز من به او / هزاران هزار بار گریه برایش کردم.
ناله کردم
ناله کردم ذره ای از دردهایم کم نشد
گریه کردم اشک بر داغ دلم مرحم نشد
در گلستان بوی گل بسیار بوییدم ولی
از هزاران گل گلی چون تو نصیبم نشد.
دنیای ما
اگر دنیای ما دنیای سنگ است / بدان سنگینی سنگ هم قشنگ است
اگر دنیای ما دنیای درد است / بدان عاشق شدن از بهر رنج است
اگر عاشق شدن هم یک گناه است / دل عاشق شکستن صد گناه است.
بر سنگ قبر من بنویسید
بر سنگ قبر من بنویسید خسته بود / اهل زمین نبود نمازش شکسته بود.
بر سنگ قبر من بنویسید شیشه بود / تنها از این نظر که سرا پا شکسته بود .
بر سنگ قبر من بنویسید که پاک بود / چشمان او دائما از اشک شسته بود.
برسنگ قبرمن بنویسید این درخت عمری / برای هر تبر و تیشه دسته بود.
بر سنگ قبر من بنویسید کل عمر / پشت دری که باز نمیشد نشسته بود.
عشق پوچ
من غروب عشق خود را در نگاهت دیده ام
من بنای آرزوها را ز هم پاشیده ام
آنچه باید من بفهمم این زمان فهمیده ام
در دله خود من به عشق پوچ تو خندیده ام
میخندیم
از این عشق به هر عشق جهان می خندیم
هر که آرد سخن عشق به آن می خندیم
روزی از عشق دلم سوخت که خاکستر شد
بعد از آن باز به هر سوز جهان می خندیم
تو یعنی
اگر دریای دل آبیست تویی فانوس شبهایش
اگر آیینه یک دنیاست تویی معنی دنیایش
تو یعنی دسته ای گل را از آن سوی افق چیدن
تو یعنی از سحر تا شب به زیبایی درخشیدن
تو یعنی یک کبوتر را ز تنهایی رها کردن
خدای آسمانها را به آرامی صدا کردن
تو یعنی مثل نیلوفر همیشه مهربان بودن
تو یعنی باغی از مریم تو یعنی کهکشان بودن
غریب تنها
آبی تر از آنم که بی رنگ بمیرم
از شیشه نبودم که با سنگ بمیرم
تقصیر کسی نیست که اینگونه غریبم
شاید که خدا خواست که دلتنگ بمیرم
ای فرشته ی امید
من اگر ز خاطر خدا نرفته ام
پس چرا خدا به داد من نمیرسد
من صدای گریه ام به آسمان رسید
از خدا چرا صدا نمی رسد .
بود و نیست
دستهایت تکیه گاهم بود و نیست / عشق تو پشت و پناهم بود و نیست
حیف آن وقتی که عاشق شد دلم / آب این روی سیاهم بود و نیست
یاد آن ایام مشتاقی به خیر / عاشقی تنها گناهم بود و نیست
کاش
کاش ای تنها امید زندگی / می توانستم فراموشت کنم
یا که همچون شمع آتش سوز دل/در نهیب سینه خاموشت کنم
کاش آن روز که در باغ خیال / ای گل زیبا نمی چیدم تو را
تا نسوزم در خزان دوریت / کاش من هرگز نمیدیدم تو را
کاش میشد
کاش میشد هیچکس تنها نبود/کاش میشد دیدنت رویا نبود
گفته بودی با تو میمونم ولی/شاید این رفتن سزای ما نبود
من دعا کردم برای بازگشت / دستهای تو ولی بالا نبود
باز هم گفتی که فردا میرسی/ کاش روز دیدنت فردا نبود
گم شد
نگاهت آسمانم بود و گم شد/ دو چشمات سایبانم بود و گم شد
به زیر آسمان در سایه ی تو / جهان در دیدگانم بود و گم شد.
سیب
تو به من خندیدی و نمی دانستی
من به چه دلهره سیب از باغچه ی همسایه دزدید
باغبان ازپی من تند دوید
سیب را دست تو دید
غضب آلود به من کرد نگاه
سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
تو رفتی و هنوز سالهاست آرام آرام
خش خش گام تو تکرار کنان می دهد سخت آزارم
و من اندیشه کنان غرق در این پندارم
که چرا باغچه ی کوچک ما سیب نداشت
متن های عاشقانه قشنگ.متن شعرهای عاشقانه.شعرهای عاشقانه عاشق به معشوق 2
هیچکس مرا درک نکرد
هیچکس درد مرا درک نکرد......ناله ی سرد مرا درک نکرد
شب پاییزیه این شهر غریب......روح شبگرد مرا درک نکرد
بین این مردم بی درد کسی.....وسعت درد مرا درک نکرد
ذهن آیینه ی رویایی دوست.....چهره ی زرد مرا درک نکرد
بی تو میمیرم
بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد
مثل یک بیت ته قافیه ها خواهم مرد
تو که رفتی همه ثانیه ها سایه شدند
سایه در سایه ی آن ثانیه ها خواهم مرد
گم شدم در قدم دوری چشمان بهار
بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد
تموم غمها ماله من
غصه ی تو برای من،شادی من برای تو.....دلت گرفت بگو به من گریه کنم به جای تو
روزای خوب برای تو،شبای بد برای من .....بهار و عطرش مال تو،برگای پاییز مال من
قصه ی اول مال تو،حرفای آخر مال من.....شوق سفر برای تو،درد سفر برای من
رسیدنش برای تو،فکر خطر برای من....لذت خنده مال تو،بارون گریه مال من
تنهایی غریب است
شبی غمگین وبارانی،شبی سرد...مرا در غربت فردا رها کرد
دلم در حسرت دیدار او ماند...مرا چشم انتظار کوچه ها کرد
به من میگفت:تنهایی غریب است...ببین با غربتش با من چه ها کرد
تمام هستی ام بود و ندانست...که در قلبم چه آشوبی به پا کرد
مرگ هم یادم نکرد
در جوانی غصه خوردم هیچکس یادم نکرد
در قفس ماندم ولی صیاد آزادم نکرد
آتش عشقت چنان از زندگی سیرم نمود
که،آرزوی مرگ کردم مرگ هم یادم نکرد
خوبترین
باهمه بی سرو سامانی ام بازبه دنبال پریشانیم
طاقت فرسودگی ام هیچ نیست درپی ویران شدن آنی ام
آمده ام بلکه نگاهم کنی عاشق آن لحظه ی طوفانی ام
دلخوش گرمای کسی نیستم آمده ام تاتوبسوزانیم
آمده ام با عطش سالها تا توکمی عشق بنوشانیم
ماهی برگشته زدریا شدم تاکه بگیری و بمیرانی ام
خوبترین حادثه می دانمت خوبترین حادثه می دانی ام؟؟
حرف بزن ابر مرا باز کن دیرزمانی است که بارانی ام
حرف بزن،حرف بزن-سالهاست تشنه ی یک صحبت طولانی ام
یک خنده
گفتمش: دل میخری؟! پرسید چند؟!
گفتمش: دل مال تو، تنها بخند.
خنده کرد و دل ز دستانم ربود
تا به خود باز آمدم او رفته بود
دل ز دستش روی خاک افتاده بود
جای پایش روی دل جا مانده بود.
خداحافظ دنیای تنهایی من
خداحافظ
خداحافظ تمام سختی هایی که زندگی ام را از من گرفتید . . .
خداحافظ تمام آرزوهای پوچی که امید من برای قمار دیگر بودید . . . ؛
خداحافظ خیالاتی که در پس هر آرزو مشوق من در تمام قمارها بودید . . . ؛
خداحافظ خاطرات خیالاتم دیگر حضورتان لازم نیست . . .
من نیستم . . . شماهم نباشید . . . ؛
خداحافظ دنیای زنده ها . . .
من رفتم برای همیشه. . .
خداحافظ
خداوندا
خداوندا غرورم را شکستند.
پل سبز عبورم را شکستند.
چه بی رحمانه در پاییز غربت
دل سنگ صبورم را شکستند.
غریبه
دیری است که از تو خبری نیست غریبه...بر من ز رحمت گذری نیست غریبه
دیشب دلم از بودنت شادترین بود...امشب زمن آشفته تری نیست غریبه
دیگر شبی از لطف کنارم ننشستی....دیگر به نگاهت شرری نیست غرببه
ینجا همه بی حوصله و ساکت و سردند.....اینجا زمحبت اثری نیست غرببه
از نیمه راه، همسفران همه رفتند .....غیر از تو دگر همسفری نیست غریبه
زآن شب که غمت همدم دیرینه من شد.....دیگر به سرم شور و شرری نیست غریبه
دل او خبر ندارد
به غم کسی اسیرم که ز من خبر ندارد
عجب از محبت من که در او اثر ندارد
غلط است هر که گوید : دل به دل راه دارد
دل من ز غصه خون شد
دل او خبر ندارد.....
همه نامهربانند
چنان دلگیرم از دنیا، که خود را هم نمی خواهم
به این زخم دل خونین دگر مرهم نمی خواهم
همه نامهربانانند در این دنیای پرتذویر
چنین شد حاصل عمرم...که جز مرگم نمی خواهم
قطعات زیبای عاشقانه.شعرهای عشقولانه.متن زیبای عاشقانه.متن های دلتنگی.متن احساسی عاشقونه 1
آرزوی مرده
درون سینه ام صد آرزو مرد
گل صد آرزو نشكفته پژمرد
دلم بی روی او دریای درد است
همین دریا مرا در خود فرو برد
عشق تو
عشق تو به تار و پود جانم بسته است
بی روی تو درهای جهانم بسته است
از دست تو خواهم كه برآرم فریاد
در پیش نگاه تو زبانم بسته است
آهای بی وفا
غم آمده غم آمده انگشت بر در میزند
هر ضربه انگشت او بر سینه خنجر میزند
ای دل بكش یا كشته شو غم را در اینجا ره مده
گر غم در اینجا پا نهد آتش به جان در میزند
از غم نیاموزی چرا ای دلربا رسم وفا
غم با همه بیگانگی هر شب به ما سر میزند
آدم فروش
مرا عمری به دنبالت كشاندی
سرانجامم به خاكستر نشاندی
ربودی دفتر دل را و افسوس
كه سطری هم از این دفتر نخواندی
گرفتم عاقبت دل بر منت سوخت
پس از مرگم سركشی هم فشاندی
گذشت از من ولی آخر نگفتی
كه بعد از من به امید كه ماندی
سکوت
سکوتم را به باران هدیه کردم
تمام زندگی را گریه کردم
نبودی در فراق شانه هایت
به هر خاکی رسیدم تکیه کردم
در آرزوی تو باشم
در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم..............به دان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
به وقت صبح قیامت که سر ز خاک برآرم..........به گفت گوی تو خیزم به جستجوی تو باشم
به مجمعی که در آیند شاهدان دو عالم................نظر به سوی تو دارم غلام روی تو باشم
خداحافظ
خداحافظ سکوت خسته ی باران خداحافظ.....خداحافظ به رسم خوب دلداران خداحافظ
خداحافظ زمانی که برایم آرزو بودی......خداحافظ زمانی که فقط در یاد او بودی
خداحافظ همین کافی و یک لبخند......هزاران قطره بر گونه و چشم و جاده و پیوند
خداحافظ فقط یک بار برای رفتن جانم......برای مرگ چشمانم برای عشق و ایمانم
خداحافظ و یک واژه و یک رفتن.....و یک خنده و یک آرامش و مردن
خداحافظ تمام قصه ها آرام میمیرد.....و باران تا ابد چشمان من را سلطه میگیرد
خداحافظ که انگار آخر قصه است.....و پایان پر از رازش غم و غصه است
خداحافظ کلاغ قصه ی ما هم نرفت خونه.....کلاغ عاشق تنها غم دنیا رو میدونه
خدا حافظ کمی غمگین تر از رگبار.....خداحافظ به امید دوباره خنده و دیدار
خداحافظ کمی زوده.........نرو حالا.....خداحافظ از این لحظه منم اینجا تک و تنها
خداحافظ ولی یادت نره نامرد .....برای دوری ما آسمون با خود دعا میکرد
خداحافظ جدا از هم خداحافظ.....خداحافظ فقط یک کم خداحافظ
در انتظار دیدارت میسوزم
هیچگاه آخرین نگاهت را فراموش نمی کنم نگاهی سرشار از عشق صمیمیت و محبت .امروز سالها از آن روز می گذرد ولی تو هر گز بر نگشته ای ..صدایت در گوشم زمزمه می شود و نگاهت در ذهنم مجسم ولی من تو را می خواهم نه خیالت را
بی تو چه می باید کرد؟
گفتمش بی تو چه می باید کرد ؟ عکس رخساره ی ماهش را داد ......
گفتمش همدم شبهایم کو ؟ تاری اززلف سیاهش راداد .......
وقت رفتن همه رومیبوسید به من ازدور نگاهش راداد .......
یادگاری به همه داد و به من... انتظار سرراهش را داد.....
لاف محبت
دلا با کسان آشنایی مکن............ اگر میکنی بی وفایی مکن
به هرکس که لاف محبت زدی........ز او تا قیامت جدایی مکن
نیستیم
ای دل لبریز از شوق و امید.................كاش میدیدی كه فردا نیستیم
كاش میدیدی كه چون پنهان شدیم ...............در همه آفاق پیدا نیستیم
گرچه هر مرگی تسلی بخش ماست.... كاندر این هنگامه تنها نیستیم
بدتر از مرگ است آن دردی كه باز............ زندگی میخندد و ما نیستیم
دلا با کسان آشنایی مکن............ اگر میکنی بی وفایی مکن
به هرکس که لاف محبت زدی........ز او تا قیامت جدایی مکن
