سوختم باران بزن شاید تو خاموشم کنی    /           شاید امشب سوزش این زخم ها را کم کنی

آه باران من سراپای وجودم آتش است    /           پس بزن باران بزن شاید تو خاموشم کنی

لینک ثابت این مطلب

نظرات و پیشنهادات()

ما عاشق فهم و ادب و معرفتیم        /         ما خا قدوم هر چه زیبا صفتیم

از زشتی کردار دگر خسته شدیم        /         محتاج دو پیمانه می معرفتیم

لینک ثابت این مطلب

نظرات و پیشنهادات()

دبیر فارسی بودم نامت را اولین غزل از صفحه کتابها می نهادم اگر دبیر جبر بودم عشق مجهول تو را بر قلب معلوم خودم بخش میکردم تا معادله محبت پدید آید اگر دبیر هندسه بودم ثابت می کردم که شعاع نگاهت چگونه از مرکز قلبم گذشت

لینک ثابت این مطلب

نظرات و پیشنهادات()

فجرآزادی! خوش آمدی که آمدنت، شرنگ مرگ به کام شاهان ریخت،سلطه را به قبرستان سلطنت‏سپرد، کنگره‏های قصر استکبار را فروریخت. فجرآزادی! سوگند بنام زیبایت، «والفجر» ، «و الصبح‏اذا تنفس‏» ، «واللیل اذا ادبر» ، که نام پاک تو را رزمندگان‏پاکبازمان برکوه و دشت صحنه‏های نبرد، «والفجر» می‏نویسند، ومادران شهید پرورمان، گوهر اشک خویش را نثار مقدم تو می‏کنند.

لینک ثابت این مطلب

نظرات و پیشنهادات()

خوش آمدی فجرآزادی! که با آمدن تو، امام آمد، امامی که بر سربیدادگران، خروش کلیم داشت و برجان امت، دم مسیح. کلامش بوی وحی‏داشت و طعم شیرین آوای انبیا. دم مسیحایی‏اش مردگان گورستان ترس‏و یاس را حیاتی نوین بخشید، قیامت‏بپا کرد، غباری عظیم‏برانگیخت، غباری که چشم «چپ‏» و «راست‏» را کور کرده است

لینک ثابت این مطلب

نظرات و پیشنهادات()

سلام برتو ای مطلع فجر! ای سپیده سحر، ای انفجار نور، خوش‏آمدی. خوش آمدی که با آمدنت غل‏های سنگین ازگردنمان فروریخت،زنجیرها از دست و پایمان گسیخت، کمرهای خمیده‏مان راست‏شد،برلب‏های پژمرده‏مان شکوفه‏های تبسم نشست، در قلب‏های سوخته‏مان‏گلبوته‏های عشق و امید روئید و برگونه‏های زردمان گلخنده‏های سرخ‏نمودار شد

لینک ثابت این مطلب

نظرات و پیشنهادات()

خوش آمدی که با مقدمت، عطرآزادی به جای بوی باروت در فضای‏میهن اسلامی‏مان پیچید. قفس‏ها شکسته شد و نفس‏ها از زندان سینه‏ها رهایی یافت. خوش آمدی که با آمدنت، سوز و سرما از شهر و دیارمان‏گریخت، برفهای بهمن با حرارت ایمان و اخلاص، آب حیات شد

لینک ثابت این مطلب

نظرات و پیشنهادات()